Bez kategorii

Atrakcje regionu ząbkowickiego cerkiew

Cerkiew św. Jerzego

Cerkiew św. Jerzego 600 400 a_hns_up

Dawny kościół szpitala bożogrobców ufundowany w 1319 roku przez księcia Mikołaja ziębickiego i ząbkowickiego wójta Jana Secklina. Budynek sprzedano miastu w 1538 roku, a podczas wojny trzydziestoletniej kościół został spalony. Z pierwotnego kościoła zachowało się jedynie prezbiterium. Korpus kościoła był wielokrotnie przebudowywany. Od lat 60. XX wieku kościół jest użytkowany przez parafię prawosławną. Wewnątrz ustawiono współczesny ikonostas.

Atrakcje regionu ząbkowickiego ruiny-zamku

Ruiny zamku

Ruiny zamku 600 400 a_hns_up

Zamek w Ząbkowicach Śląskich – to 700 lat bogatej historii. Obecny, renesansowy budynek został wzniesiony w latach 1522–1532 na miejscu gotyckiego zamku obronnego, który w połowie XV wieku został zniszczony. Nowa rezydencja powstała z inicjatywy księcia Karola I Podiebrada. Wielokrotnie zmieniał właścicieli, nie oparł się również niezliczonym działaniom wojennym. Mimo to jego poszczególne części funkcjonowały aż do II wojny światowej. O jego obronnym charakterze świadczą, ciągle widoczne, basteje, attyka osłaniająca stanowiska straży, strzelnice. Obecnie zabezpieczany w ramach kolejnych etapów rewitalizacji, będzie w pełni udostępniony dla ruchu turystycznego.

Ulica Krzywa

Ulica Krzywa 600 400 a_hns_up

Ulica Krzywa w Ząbkowicach Śląskich to pomost pomiędzy Krzywą Wieżą a kościołem św. Anny. Podczas spaceru szczególną uwagę przykuwają ruiny kościoła ewangelickiego i neogotycki, dawny sierociniec Józefa Scholza.

Ratusz i Rynek

Ratusz i Rynek 600 400 a_hns_up

Ząbkowicki Ratusz jest już szóstą budowlą, kótra powstała w tym miejscu od czasu założenia miasta. Ratusz istniał w Ząbkowicach Śląskich już na początku XIV wieku. Pierwsza wzmianka dotycząca obiektu pochodzi z 1 września 1345 roku. Drugi Ratusz odbudowany po najeździe wojsk husyckich został wkrótce zniszczony podczas walki księcia Jerzego z Podiebradów ze Śląskim. Z kolei trzecia budowla powstała pod koniec XV wieku. Niestety w 1532 roku Ratusz spłonął. Natomiast czarty obiekt odbudowano w latach 1532 – 1533. W 1535 roku w podziemiach Ratusza powstała Piwnica Świdnicka, która funkcjonowała do 1569 roku, później jej pomieszczenia zagospodarowano na miejskie więzienie. Ratusz został spalony w 1632 roku podczas wojny 30-letniej. Budowę piątego Ratusza skończono w 1661 roku. Wtedy właśnie na budynku położono nowy dach, podwyższono wieżę, pokryto ją miedzianym hełmem i zamontowano na niej nowy zegar mechaniczny. Wieża miała wówczas 72 m wysokości, tyle, ile ma dzisiaj.

Obecna budowla pochodzi z lat 1862 – 1864. Budynek został wzniesiony po wielkim pożarze, który 24 kwietnia 1858 roku zniszczył większą część miasta. Konieczność odbudowy ząbkowickiego Ratusza wywołała spór pomiędzy radą miejską a magistratem. Zdaniem ówczesnego burmistrza Studemunda z powodu ogromnych zniszczeń miasta było wiele pilniejszych potrzeb, dlatego nowy Ratusz miał być niewielki i skromny. Rada miejska z kolei uważała, że Ratusz powinien zostać odbudowany jako reprezentacyjna budowla, będąca wizytówką miasta. I ta koncepcja ostatecznie zwyciężyła.

Laboratorium Frankensteina

Laboratorium Frankensteina 600 400 a_hns_up

Ząbkowice Śląskie zwane są nie tylko miastem Krzywej Wieży, ale i Frankensteina. Dlaczego Frankenstein? Po pierwsze, dlatego, że od średniowiecza aż do 1946 roku Ząbkowice Śląskie nosiły nazwę Frankenstein. A po drugie historia miasta związana jest z … samym doktorem Frankensteinem.

W jednym budynku mieści się Laboratorium Frankensteina i Izba Pamiątek Regionalnych. Połączenie historii z nutą ekscytujących legend. W obu miejscach opowieści same się snują i oplatają odwiedzającego tak, że trudno opuścić te dwie najpopularniejsze, ząbkowickie atrakcje.

Krzywa Wieża

Krzywa Wieża 600 400 a_hns_up

Do dziś nie można dokładnie stwierdzić, kiedy powstała ta budowla ani w jakim celu ją wzniesiono. Jedna z wersji głosi, że jest ona pozostałością dawnego zamku, który istniał tu jeszcze przed lokacją miasta. Inna koncepcja zakłada, że usytuowana w najniższym punkcie starego miasta wieża służyła jako brama miejska. Trzecia wreszcie wersja podaje, że wieża została zbudowana jako miejska dzwonnica. Taką rolę pełniła zresztą od XV wieku aż do czasów II wojny światowej.

W 1858 roku, podczas wielkiego pożaru miasta, górna część wieży uległa zniszczeniu. Po pożarze władze miasta miały zamiar zupełnie ją rozebrać, ostatecznie jednak zdecydowano, że nadpalona część obiektu zostanie odbudowana. Wtedy właśnie otrzymała ona zwieńczenie w kształcie jaskółczych ogonów. Po odbudowie wysokość wieży wynosi 34 m. Od strony południowej dobudowano również niewielką wieżyczkę ze spiralną klatką schodową. Prace zostały ostatecznie zakończone 11 października 1860 roku.